Waarnemen en denken

Voor de conferentie “Evolving agriculture and food“, september 2018, werd een Engelse samenvatting gemaakt van de Waarnemen en Denken (GA2). the-science-of-knowing

Luc Ambagts leverde een bijdrage aan deze conferentie  in de vorm van een werkgroep en een mondelinge presentatie. Hieronder vindt u een beschrijving van zowel de presentatie als de werkgroep.


 Presentatie. De kloof tussen wetenschappelijke relevantie en wetenschappelijke acceptatie
Onderzoeksvraag
Welke ervaringen zijn er waar resultaten van onderzoek buiten de grenzen van het materialisme in het wetenschappelijke discours worden opgenomen zonder dat hun specifieke waarde verloren gaat?

Samenvatting
In “The Science of Knowing” (GA2) daagt Rudolf Steiner ons uit om een methode voor onderzoek te kiezen die past bij het onderwerp. Voor het onderzoek naar vitaliteit worden specifieke methoden ontwikkeld zoals kristallisatie, chroma’s, etc. Deze methoden vereisen een persoonlijke training om de beelden te leren aan te voelen en te lezen. Dit maakt het moeilijk om er in het algemeen over te praten. Pogingen om de resultaten in kwantitatieve termen te presenteren kunnen succesvolle correlaties opleveren, maar verliezen de kwalitatieve beeldbeschrijvingen.
Sommige onderzoekers passen hun intuïtief gevonden resultaten toe bij het adviseren over landbouw en voeding, zonder zich zorgen te maken over hun wetenschappelijke overdraagbaarheid. Anderen ontwerpen hun onderzoek op zo’n manier dat deze overdraagbaarheid een zeer belangrijk element is.
De opvatting dat het vinden van toepassingen voor onderzoeksresultaten vruchtbaarder is dan het proberen succesvol te zijn in het wetenschappelijke discours kan worden aangevuld met de noodzaak om de persoon die de resultaten toepast op te nemen in het proces waarin de resultaten worden verkregen.

Onderzoeksmethode(n)
Interviews met onderzoekers over hun intenties en ervaringen.

Werkgroep: Creëren van onbekende onderzoeksmethoden voor onbekende onderwerpen: ontmoeting met individualiteit
In Grundlinien einer Erkenntnistheorie…. Rudolf Steiner daagt ons uit om een onderzoeksmethode te kiezen die bij het onderwerp past. Maar om dat te doen moet je het onderwerp kennen voordat je het gaat onderzoeken. Dit is de paradox van wetenschappelijk onderzoek dat altijd het risico loopt op de verkeerde weg te zijn.
Steiner geeft een antwoord door de onderwerpen te verdelen in drie groepen: de anorganische natuur die baat heeft bij een benadering van oorzaak en gevolg, de organische natuur die betrekking heeft op het ‘type’ en de spirituele wetenschappen die met ‘individualiteit’ als zodanig moeten werken. Vooral in het laatste onderwerp wordt de paradox van de behoefte aan een onderzoeksmethode die geschikt is voor het onderwerp op een extreme manier gevoeld. Daar is er behoefte aan verdere ontwikkeling van onderzoeksmethoden.
Goethe schreef: Tevergeefs proberen we het karakter van een persoon te beschrijven: maar als we zijn handelingen, zijn daden, waarnemen, dan zullen we een beeld van zijn karakter ontmoeten. Dit kan ons inspireren om naar ons eigen werk te kijken en samen te onderzoeken welke vormen van omgaan met individualiteit we kunnen ontwikkelen.

Resultaat van de werkgroep
De deelnemers hebben een duidelijk inzicht in de kennistheorie van Steiner, zijn zich bewust van de impact van een wetenschappelijke benadering op de uitkomst van een onderzoek en kunnen specifieke individualiteiten op verschillende manieren beschrijven.